Rozszyfrowanie kamienia i rozszyfrowanie Egiptu

Dodano mar 12, 2018

Dzięki głębokim korzeniom historycznym, niezwykłej cywilizacji i ponadczasowym zabytkom Egipt zawsze przyciągał uwagę i podziw egiptologów, a także miłośników historii ze wszystkich zakątków globu. Ten trend rozwinął się w zjawisko, które stało się znane jako „egiptomania”.
19 lipca 1799 r., podczas kampanii egipskiej Napoleona Bonapartego, w pobliżu miasta Rosetta, około 35 mil na północ od Aleksandrii, francuski żołnierz odkrył czarną płytę bazaltową ze starożytną inskrypcją.
Rosetta, której nazwa oznacza „Róża Nilu”, stała się później centrum zainteresowania całego świata.
Znaleziony kamień zawierał fragmenty napisane trzema różnymi rodzajami pisma: greckim, egipskim (hieroglify) i egipskim (demotycznym). Antyczny grecki napis na Kamieniu z Rosetty został wykuty przez kapłanów oddających cześć królowi Egiptu, Ptolemeuszowi V, w II wieku p.n.e. Co bardziej zaskakujące, grecki fragment głosił, że wszystkie trzy skrypty mają identyczne znaczenie. Był to klucz do rozwiązania zagadki hieroglifów — języka pisanego, który był „martwy” przez prawie 2000 lat.
Thomas Young, angielski fizyk, pierwszy pokazał, że niektóre hieroglify na Kamieniu z Rosetty oznaczały dźwięki imienia króla Ptolemeusza. Francuski uczony Jean-François Champollion później ogłosił, że hieroglify odzwierciedlają dźwięki egipskiego języka, i stworzył podstawy dla naszej wiedzy o starożytnym języku egipskim i kulturze.
Po klęsce Napoleona zgodnie z Traktatem z Aleksandrii (z 1801 r.) Kamień stał się własnością Brytyjczyków wraz z innymi zabytkami, które znaleźli Francuzi.
Kamień z Rosetty jest z niewielką przerwą wystawiany w Muzeum Brytyjskim od 1802 roku. Pod koniec pierwszej wojny światowej, w 1917 r., gdy Muzeum obawiało się skutków intensywnych bombardowań Londynu, Kamień został przeniesiony do bezpiecznego miejsca wraz z innymi cennymi przedmiotami. Kamień z Rosetty spędził następne dwa lata na stacji kolejki metra w Holborn 50 stóp pod ziemią.
Położona 65 km na wschód od Aleksandrii Rosetta sięga wczesnej ery dynastii, kiedy to Menes maszerował z Górnego Egiptu, by zdobyć miasto w swoim dążeniu do zjednoczenia obu części kraju, a miasto zostało wtedy nazwane „Khito”. W epoce Ptolemeusza miasto zostało przemianowane na „Poulbotine” po świątyni Poulbotinium Królowej Kleopatry. W epoce koptyjskiej miasto było znane jako Rashit, później przekształcone w Rashid.
Dzięki strategicznemu położeniu między Morzem Śródziemnym a zachodnią odnogą Nilu, Rashid od wczesnych lat był niezwykle ważnym ośrodkiem wojskowym. Miasto było świadkiem wielu ważnych wydarzeń, zarówno w czasach starożytnych, jak i współczesnych. Jest to zwykle spokojne i bardzo ekologiczne miasto z rozległymi ogrodami, sadami i plantacjami palm daktylowych, a także mnóstwem pięknych domów z czasów Mameluków i Imperium Osmańskiego, zajazdów i meczetów ozdobionych wspaniałymi napisami i dziełami z drewna.